ماده۱- مأموران يگان حفاظت محيط زيست و جنگل‌باني كه در قالب دستورالعمل تشكيل يگان‌هاي حفاظت در دستگاههاي اجرائي تسليح و ضابط خاص قضائي محسوب مي‌شوند، صرفاً در خصوص بندهای (۱)، (۲) و (۳) ماده (۳) قانون به‌كارگيري سلاح توسط مأمورین نيروهاي مسلح در موارد ضروري مصوب ۱۸/۱۰/۱۳۷۳ حق به‌كارگيري سلاح در انجام وظايف و مأموريت‌هاي سازماني خود را دارند. مأموران مزبور از حيث تكاليف، وظايف و مسؤوليت‌هاي كيفري و مدني ناشي از به‌كارگيري سلاح در موارد مذکور مشمول قانون فوق‌الذكر مي‌باشند. دستگاه اجرائي مربوطه از حيث تكاليف خود در قبال مأموران موضوع این ماده از جمله پرداخت ديه و جبران خسارت، مشمول قانون مذكور است.
تبصره۱- به‌کارگیری سلاح در خصوص بند (۴) ماده (۳) قانون به‌كارگيري سلاح توسط مأمورین نيروهاي مسلح در موارد ضروري در صورتی مجاز است که ضمن رعایت تمام ضوابط مقرر از جمله تبصره (۳) ماده (۳) و ماده (۷) قانون مذکور، از هیچ طریق دیگری مانند به‌کارگیری سلاح غیرکشنده، امکان دستگیری و متوقف نمودن مرتکبان وجود نداشته باشد.
تبصره۲- دادسراها و دادگاهها مكلفند پرونده‌هاي موضوع اين ماده را خارج از نوبت رسيدگي نمايند.