ماده 22 امتناع اعضا از شرکت در فرآيند دادرسی و صدور رای و ايراد به آنها
۱ اعضای رکن قضایی در مواردیکه دلایل جدی برای تردید در بی طرفی آنها موجود باشد باید از شرکت در جلسه رسيدگی و همچنين شرکت در مذاکرات برای اتخاذ تصميم و اعلام رای امتناع نمایند. هرگاه ایراد مذکور تا پایان جلسه اول دادرسی اعلام نشده باشد رکن قضایی مکلف نيست جدااز ماهيت دعوا نسبت به آن رای دهد .
2 از جمله مواردیکه اعضای رکن قضایی باید از شرکت در جلسات و مذاکرات و رای گيری امتناع نمایند می توان به موارد زیر اشاره کرد همچنين طرفين پرونده نيز میتوانند در این موارد ایراد رد عضو را مطرح کنند :
الف چنانچه عضو مذکور در نتيجه دادرسی نفع مستقيم داشته باشد
ب چنانچه عضو مذکور قبلاً در موضوع پرونده تحت هر عنوان یا سمتی اظهارنظر ماهوی کرده یا شاهد یکی از طرفين بوده باشد.
ج قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم از هر طبقه بين عضو و یکی از طرفين وجود داشته باشد.
د عضو رکن قضایی ، قيم یا مخدوم یکی از طرفين دعوی باشد یا یکی از طرفين، مباشر امور وی یا امور همسر وی باشد.
ه عضو رکن قضایی ، همسر و یا فرزند او ، وارث یکی از طرفين باشند.
ز بين عضو رکن قضایی ، پدر و مادر، همسر و یا فرزند او و یکی از طرفين یا پدر و مادر، همسر و یا فرزند او، دعوای حقوقی یا کيفری یا انضباطی مطرح باشد یا در سابق مطرح بوده و از تاریخ صدور رأی قطعی، بيش از دو سال نگذشته باشد.
3 عضوی که به هریک از دلایل فوق باید از شرکت در جلسه و مذاکرات و رای گيری امتناع کند ، مکلف است که بلافاصله و در اسرع وقت ، ریيس رکن قضایی را از موضوع مطلع نماید.
4 چنانچه یکی از طرفين ایراد رد عضو را مطرح کند ، ریيس رکن قضایی قبل از ورود به ماهيت پرونده به این ایراد رسيدگی و اظهار نظر می کند .
5 اقدامات عضویکه به تشخيص ریيس رکن قضایی نباید در دادرسی شرکت می کرده است ، باطل و بلااثر تلقی می شود .
6 در صورت تردید یا حدوث اختلاف در موجود بودن یا نبودن موارد لزوم امتناع اعضا از حضور در رسيدگی ، ریيس رکن قضایی یا معاون به این موضوع رسيدگی و اتخاذ تصميم می نماید . در صورتيکه موضوع مربوط به خود ریيس رکن قضایی باشد ریيس کميته استيناف یا معاون به این موضوع رسيدگی و اعلام نظر می نماید .