ماده 29 عفو،تعلیق، تخفیف تنبیهات و اعاده دادرسی
کمیته های انضباطی و استیناف، فقط در موارد ذیل می توانند در تنبیهات متخلف، اعمال تخفیف نمایند:
الف گذشت شاکی و مدعی خصوصی
ب وضع خاص متخلف و سابقه او
ج اقدامات یا اظهارات و راهنمایی متخلف که در کشف تخلف و کاهش آثار آن ، مفید و موثر بوده باشد.
د- کمیته انضباطی می تواند احکام خود را به نحو تعلیقی صادر و اعلام نماید در این صورت ، قید مدت زمان تعلیق ، ضروری
خواهد بود .
تبصره 1 : درخواست عفو، تعلیق و تخفیف، بدون دریافت هزینه صورت می پذیرد. در ضمن مرجع ذی صلاح می تواند حسب مورد ، بیش از یک دوم تنبیه را تخفیف داده و یا عفو نماید.
تبصره 2 : نسبت به احکامی که قطعیت یافته، ممکن است به جهات زیر درخواست اعاده دادرسی شود:
1 در صورتی که مرجع صادر کننده حکم قطعی ، به اشتباه خود ، در صورت صدور حکم و یا عدم تناسب تنبیهات با تخلف پی ببرد.
2 در صورتی که پس از صدور حکم ، اسناد و مدارکی به دست آید که دلیل حقانیت درخواست کننده اعاده دادرسی باشد و ثابت شود اسناد و مدارک یاد شده در جریان رسیدگی، مکتوم یا مجعول بوده و یا در اختیار متقاضی نبوده است و مرجع رسیدگی به اعاده دادرسی حکم نهایی را صادر خواهد نمود.
تبصره 3 : همانطور که پیشتر ذکر گردید ، در هر صورت ، رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی ، منوط به تایید رئیس کمیته انضباطی می باشد و مهلت ارائه درخواست اعاده دادرسی برای اشخاص مقیم ایران یک هفته و برای اشخاص مقیم خارج از کشور یک ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی م یباشد.
تبصره 4 : هرگاه جهت اعاده دادرسی ، مکتوم یا مجعول بودن اسناد و مدارک موضوع پرونده باشد ، شروع مهلت ارائه اعاده دادرسی ، از تاریخ اثبات آن می باشد که این تاریخ باید ، در کمیته انضباطی احراز شود .
تبصره 6 : هزینه رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی همانند هزینه تجدید نظرخواهی است.
تبصره 7 : هرگاه پس از رسیدگی ، مرجع رسیدگی کننده درخواست اعاده دادرسی را وارد تشخیص دهد ، حکم قبلی را نقض و حکم مقتضی صادر می نماید و در صورتی که درخواست اعاده دادرسی راجع به قسمتی از حکم باشد، فقط همان قسمت نقض یا اصلاح شده وقطعی خواهد بود.