ماده 191 - مستمری‌بگیران مشمول این قانون عبارتند از:
الف - همسر دائم و شوهر درصورتی که همسرش مخارج وی را تأمین می‌نموده‌است.
ب - اولاد ذکور غیرشاغل تا سن بیست سال تمام و درصورتی که مشغول تحصیل‌باشند تا خاتمه تحصیل حداکثر بیست و پنج سال تمام.
ج - اولاد اناث جز درصورتی که شوهر داشته یا شاغل باشند.
د - پدر و مادری که در کفالت متوفی بوده‌اند.
هـ - برادر محجور یا بیمار که در کفالت متوفی بوده و قادر به اداره امور خود نباشد.
و - برادر صغیری که در کفالت متوفی بوده، تا سن بیست سال تمام و درصورت‌تحصیل تا سن بیست و پنج سال تمام مشروط بر این که شاغل نباشد.
ز - خواهری که در کفالت متوفی بوده جز درصورتی که شوهر داشته یا شاغل باشد.
ح - نوه‌هایی که تحت کفالت متوفی بوده‌اند، پسر تا سن بیست سال و درصورت‌تحصیل تا سن بیست و پنج سال تمام و دختر جز درصورتی که شوهر داشته یا شاغل‌باشد.
تبصره 1 - هر یک از مستمری‌بگیران چنانچه به بیماری غیرقابل علاج و یا نقص‌عضو مبتلا گردند به طوری که برابر تشخیص کمیسیون عالی پزشکی برای همیشه قادر به‌تأمین معاش خود نباشند مستمری آنان مادام‌العمر پرداخت خواهد شد.
تبصره 2 - پرداخت مستمری به مستمری‌بگیران در طول خدمت دوره ضرورت نیز‌صرف‌نظر از شرایط سنی ادامه خواهد یافت.