ماده 128 - کارکنانی که یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از‌دست دهند یا بیش از یک سال از خدمت منفک و تحت معالجه قرار گیرند و یا به علت‌فقدان سلامتی تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارآئی‌خود را بدست نیاورند چنانچه ناشی از موارد مذکور در ماده فوق باشد جانباز و در سایر‌موارد معلول شناخته می‌شوند. این کارکنان از نظر وضعیت خدمتی مشمول یکی از بندهای زیر خواهند بود:
الف - کارکنانی که خسارت وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارائی از دست‌رفته آنها به حدی باشد که امکان ادامه خدمت برای آنان وجود داشته باشد به خدمت‌ادامه می‌دهند.
ب - کارکنانی که خسارت وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارائی از دست‌رفته ایشان درحدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب نماید و یا بیش از یک‌سال به سبب معالجه منفک از خدمت باشند حسب مورد بازنشسته، موظف و یا مشمول‌قانون حالت اشتغال می‌گردند.
تبصره 1 - تطبیق وضعیت کارکنان با این ماده از نظر پزشکی بر عهده شورای عالی‌پزشکی برابر دستورالعمل مربوطه می‌باشد.
تبصره 2 - کارکنانی که براساس این ماده بازنشسته می‌گردند چنانچه حداکثر تا پنج‌سال پس از بازنشستگی سلامت خود را به نحوی بازیابند که به تشخیص شورای عالی‌پزشکی امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد درصورتی که واجد صلاحیت اعاده‌به خدمت باشند با تمایل شخصی و با تصویب مقامات مذکور در ماده (87) این قانون با‌درجه و رتبه قبل از بازنشستگی به خدمت اعاده می‌گردند.
تبصره 3 - دستورالعمل اجرائی این ماده توسط نیروی انتظامی و با هماهنگی‌وزارت کشور تهیه و ازطریق ستاد کل به تصویب فرمانده کل قوا می‌رسد.