ماده 127 - کارکنان درموارد زیر شهید محسوب می‌شوند و از یک روز قبل از‌شهادت به یک درجه یا رتبه بالاتر نائل می‌گردند:
الف - کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب مأموریت.
ب - کشته شدن یا فوت در اجرای مأموریتهای قانونی مبارزه با اشرار و‌قاچاقچیان و سارقین و گروهکها و افراد ضد انقلاب و یا هرگونه مأموریت رزمی و یا جنگی‌و ویژه و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت.
ج - کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا در گروگان ضدانقلاب یا اشرار یا‌سارقین و یا قاچاقچیان و یا سایر تبهکاران.
د - کشته شدن در حین تعقیب و مراقبت دشمن یا ضدانقلاب یا اشرار یا تبهکاران یا‌قاچاقچیان و یا سارقین.
هـ - کشته شدن در هرگونه حملات زمینی، هوائی و دریائی دشمن.
و - کشته شدن یا فوت در مسیر رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی.
ز - کشته شدن توسط اشرار، سارقین، قاچاقچیان و متجاوزین به جان و مال و‌ناموس مردم و حقوق عمومی و سایر تبهکاران به سبب مأموریت.
ح - کشته شدن توسط ضدانقلاب یا به سبب عملیات خرابکاری دشمن.
ط - کشته شدن در حین آموزشهای رزمی و رزمایش‌ها که طبق برنامه‌های مصوب و‌توسط قسمتهای ذی‌ربط نیروی انتظامی اجراء می‌گردد.
ی - کشته شدن حین بررسی و آزمایش اسلحه و مهمات و خنثی‌سازی مواد‌منفجره و محترقه به سبب مأموریت.
ک - کشته شدن به سبب خدمت از طریق سوء قصد اعم از اینکه در ایام خدمت یا‌غیرخدمت باشد.
ل - کشته شدن در زمان پایان خدمت ازطریق سوء‌قصد به سبب خدمت در زمان‌اشتغال.
م - فوت دراثر تشدید جراحات و صدمات حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا،مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور طبق تشخیص کمیسیون پزشکی علت فوت‌باشد.
ن - سایر مواردی که مطابق با مقررات بنیاد شهید از مصادیق شهادت باشد.
تبصره - منظور از مأموریتهای مندرج در این ماده کلیه وظایفی است که تحت همین‌عنوان به کارکنان اعم از انفرادی یا دسته جمعی از طرف یگان مربوط واگذار می‌شود.