ماده 110 - مرخصی - وضع کارکنانی است که به مدت معین و به طور مجاز، به‌یکی از صور زیر در محل خدمت حضور نداشته باشند:
الف - مرخصی استحقاقی - کارکنان اعم از پایور، وظیفه و پیمانی حق استفاده از پروز مرخصی سالانه را با استفاده از حقوق و مزایای مربوط دارا می‌باشند، مدت‌مرخصی در محل‌های بد آب و هوا و محروم چهل و پنج روز خواهد بود.
ب - مرخصی استعلاجی - کارکنانی که به علت بیماری قادر به خدمت نمی‌باشند،می‌توانند با تجویز مراکز درمانی ذی‌ربط حداکثر تا چهار ماه در سال با
حقوق و مزایا از این‌مرخصی استفاده نمایند.
ج - مرخصی اضطراری - کارکنانی که استحقاق مرخصی سالیانه را نداشته لکن‌اضطراراً نیاز به مرخصی دارند می‌توانند حداکثر به مدت پانزده روز مرخصی استحقاقی‌سال بعد استفاده نمایند.
د - مرخصی بدون حقوق - کارکنان در شرایط خاص و ضروری می‌توانند حداکثر‌جمعاً سه سال در طول خدمت از مرخصی بدون حقوق استفاده نمایند این مدت از لحاظ حقوق و ترفیعات و بازنشستگی جزء سنوات خدمتی محسوب‌نمی‌گردد.
هـ - مرخصی تشویقی - به مقتضای ابراز لیاقت و شایستگی می‌توان حداکثر تا سی‌روز در طول سال به کارکنان مرخصی تشویقی با حقوق و مزایا اعطاء نمود.
و - مرخصی حج - کارکنان در طول خدمت می‌توانند برای یکبار جهت انجام حج‌تمتع از بیست و پنج روز مرخصی با حقوق و مزایا استفاده کنند.
تبصره 1 - مرخصی استحقاقی کارکنان در طول دوره‌های آموزشی طبق مقررات‌مندرج در اساسنامه مراکز آموزشی نیروی انتظامی خواهد بود.
تبصره 2 - مرخصی دوران بارداری و شیردهی کارکنان زن مطابق با مقررات‌استخدام کشوری خواهد بود.
تبصره 3 - شرایط و نحوه استفاده از مرخصی‌های مذکور، تعیین محل‌های بد آب و‌هوا و محروم، موضوع بند (الف) این ماده و حدود اختیارات فرماندهان و رؤسا در اعطای‌مرخصی‌ها با لحاظ مقررات این قانون مطابق با آئین‌نامه مرخصی‌های نیروهای مسلح‌خواهد بود.
تبصره 4 - در شرایط جنگی و بسیج همگانی و در مواقعی که ضرورت ایجاب‌می‌نماید، اعطای مرخصی و مدت آن تابع شرایط مندرج در این ماده نبوده و در‌آئین‌نامه‌ای که به وسیله نیروی انتظامی تهیه و ازطریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل‌قوا می‌رسد، مشخص خواهد شد.
تبصره 5 - از تاریخ تصویب این قانون استفاده حداقل از نصف مرخصی استحقاقی‌سالانه اجباری است و درصورت عدم استفاده، جزء مرخصی‌های ذخیره شده محسوب‌نخواهد شد.