شخص تحت نظر می تواند به وسیله تلفن یا هر وسیله ممكن، افراد خانواده یا آشنایان خود را از تحت نظر بودن آگاه كند و ضابطان نیز مكلفند مساعدت لازم را در این خصوص به عمل آورند، مگر آنكه بنا بر ضرورت تشخیص دهند كه شخص تحت نظر نباید از چنین حقی استفاده كند. در این صورت باید مراتب را برای اخذ دستور مقتضی به اطلاع مقام قضائی برسانند.