ماده1ـ عبارات به کار رفته در این آیین‌نامه دارای معنای زیر خواهند بود:
1ـ هیأت امنای صرفه‌جویی ارزی در معالجه بیماران: که در این آیین‌نامه « هیأت» نامیده می‌شود نهادی است عمومی و غیردولتی با استقلال مالی و اداری و شامل ستاد مرکزی و کلیه واحدهایی است که برابر قانون هیأت ایجاد شده و یا می‌شوند.
2ـ هیأت امناء : منظور از هیأت امناء در این آیین‌نامه، هیأت پنج نفره منصوب از طرف وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‌باشند که منبعد در این آیین‌نامه « هیأت امناء» نامیده می‌شود.
3ـ قانون: منظور از این واژه قانون هیأت امنای صرفه‌جویی ارزی در معالجه بیماران می‌باشد که مشتمل بر هشت ماده و دو تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و یکم آذر ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 28/9/1378 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
4ـ سال مالی: از اول فروردین هر سال شروع و در پایان اسفند ماه همان سال خاتمه می‌یابد.
5 ـ بودجه: برنامه مالی است که برای یک سال مالی تهیه و حاوی پیش‌بینی کمک‌های دولت (اعتبارات پیش‌بینی‌شده در بودجه سالانه کل کشور)، درآمدهای اختصاصی هدایا و کمک‌های غیربودجه‌ای و سایر منابع تأمین اعتبار و برآورد هزینه‌ها برای انجام برنامه‌ها و عملیاتی است که منجر به تحقق اهداف مندرج در قانون هیأت خواهد گردید.
6 ـ اعتبار: عبارت است از مبلغی که برای اجرای برنامه‌ها و فعالیت‌های هیأت در بودجه مربوطه پیش‌بینی شده است.
7ـ برنامه: بالاترین سطح طبقه‌بندی کارهای اجرائی است که برای انجام مسئولیت‌هائی که هیأت برای رسیدن به اهداف خود تعیین می‌کند.
8 ـ درآمد اختصاصی: درآمد اختصاصی عبارت است از درآمدهائی که تحت عنوان درآمد اختصاصی و به جز کمک دولت در بودجه هیأت برای رسیدن به اهداف تعیین شده تحصیل و به مصرف می‌رسد.
9ـ تشخیص: عبارت است از تعیین و انتخاب کالا و خدمات و سایر پرداخت‌هائی است که تحصیل یا انجام آنها برای نیل به اهداف هیأت ضروری است.
10ـ تأمین اعتبار: عبارت است از اختصاص دادن تمام یا قسمتی از اعتبار مصوب برای انجام هزینه یا پرداخت معین.
11ـ تعهد: عبارت است از ایجاد الزاماتی بر ذمه هیأت ناشی از:
ـ تحویل کالا یا انجام خدمت.
ـ اجرای قراردادهای منعقده بین هیأت و اشخاص حقوقی یا حقیقی.
ـ احکام صادره از طرف مراجع قانونی ذیصلاح.
ـ انعقاد قراردادهای بین‌المللی و یا عضویت در سازمانها یا مجامع بین‌المللی با رعایت قانون.
ـ کمک به اشخاص حقیقی و حقوقی که در جهت اهداف هیأت صورت می‌گیرد.
12ـ تسجیل: عبارت است از تعیین میزان بدهی قابل پرداخت به موجب اسناد و مدارک اثبات‌کننده بدهی.
13ـ حواله یا دستور پرداخت: اجازه‌ای است که کتباً به وسیله رئیس هیأت یا مقامات مجاز برای تأدیه تعهدات و بدهی‌ها از محل اعتبارات مربوط به عهده مدیر مالی و یا شخص مجاز در وجه ذینفع صادر می‌شود.
تبصره ـ اجازه ممکن است جداگانه یا ذیل قرارداد و اسناد و مدارک قابل پرداخت صادر شود.
14ـ هزینه: عبارت است از بدهی‌های قابل پرداخت با رعایت قوانین و مقررات مربوطه در قبال تعهد یا تحت عنوان کمک یا عناوین مشابه.
15ـ تنـخواه‌گردان پرداخت: عبـارت است از وجهی که در هر سـال مالـی به منظور رفع احتیاجات نقدی و پرداخت هزینه‌ها و سایر پرداخت‌ها توسط مدیر مالی با دستـور رئیس هیأت یا مقام مجاز در اختیار واحد تدارکات، کارپرداز یا اشخاص مجاز قرار گیرد.
16ـ پیش‌پرداخت: عبارت است از پرداختی که قبل از انجام تعهد و در قبال تضمین لازم پرداخت می‌گردد.
17ـ علی‌الحساب: پرداختی است که با رعایت مقررات و آیین‌نامه به منظور ادای قسمتی از تعهد پرداخت می‌گردد.
کلیه قراردادها و اسناد تعهدآور توسط رییس هیأت امضاء می‌شوند.
هـیأت می‌تواند برخی از اختـیارات خود را برای مـدت محدود به رییس هیأت واگذار کند.
18ـ سپرده: عبارت از وجوهی است که طبق قوانین و مقررات و قراردادها به منظور تأمین و جلوگیری از تضییع احتمالی حقوق هیأت دریافت می‌گردد و استرداد یا ضبط آن تابع شرایط تعهدات در قرارداد و قوانین و مقررات مربوطه می‌باشد.
19ـ عبارات به کار رفته در این آیین‌نامه در این فصل مورد تعریف قرار نگرفته‌اند بر معنای مورد نظر هیأت امناء تفسیر و تعریف خواهند شد.