ماده 1) اصطلاحات و واژه‌های تعریف شده در مادة 1 قانون بازار اوراق بهادار مصوب آذرماه 1384، به همان معانی در این دستورالعمل به کار می‌روند. واژه‌های دیگری نیز به شرح زیر تعریف می‌شوند:
1- قانون بازار اوراق بهادار: منظورقانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب آذرماه 1384مجلس شورای اسلامی است.
2- قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید: منظور قانون توسعۀ ابزارها و نهادهای مالی جدید به منظور تسهیل اجرای سیاست‌های کلی اصل چهل‌وچهارم قانون اساسی‌است که در آذرماه 1388 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده‌است.
3- آیین‌نامه ماده 13 قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید: منظور آیین‌نامه اجرایی ماده 13 قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید در راستای تسهیل اجرای سیاست‌های کلی اصل 44 قانون اساسی مصوب هیات وزیران به شماره تصویب نامه 31617/ت47456هـ مورخ 1391/02/20می‌باشد.
4- سازمان: منظور سازمان بورس و اوراق بهادار، موضوع ماده 2 قانون بازار اوراق بهادار می‌باشد.
5- مقررات: کلیة آئین‌نامه‌ها، دستورالعمل‌ها، بخش‌نامه‌ها و مصوباتی است که توسط ارکان ذی‌صلاح بازار اوراق بهادار یا تشکل‌های خودانتظام در چارچوب صلاحیت آنها، به تصویب رسیده و جهت اجرا ابلاغ شده است.
6- کمیته:منظور کمیتة تائید صلاحیت‌ها است که مطابق مادة 2 تشکیل می‌شود.
7- متقاضی: شخصی است که تقاضای تائید صلاحیت عضو پیشنهادی هیات مدیره یا مدیرعامل پیشنهادی یک نهاد مالی را از سازمانمی‌نماید و حسب مورد می‌تواند یکی از اشخاص زیر باشد:
الف) مؤسسین نهادهای مالی در مورد نهادهای مالی در حال تاسیس؛
ب) شخص حقوقی عضو هیات مدیرة نهاد مالی در مورد نمایندة حقیقی خود؛
ج) هیات مدیرة نهاد مالی در خصوص مدیرعامل منتخب خود؛
د) شخص حقیقی درصورتی‌که خود، داوطلب عضویت در هیات مدیرة نهاد مالی باشد.
8- داوطلب: شخصی حقیقی است که جهت عضویت در هیات مدیره یا قبول سمت مدیریت عاملی یک نهاد مالی اعلام آمادگی نموده است و توسط متقاضی برای انتصاب به این سمت‌ها به سازمان معرفی شده است.