مادة 1 اصطلاحات به کار رفته در این آیین نامه به شرح زیر است.
سازمان: منظور سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران است.
کارگزار: مؤسسه ای (شرکتی) است که با مجوز "سازمان" به نمایندگی از طرف اشخاص و یا به حساب خود حسب مورد، و براساس قوانین و مقررات مربـوط، بـه دادوسـتد اوراق بهـادارپذیرفته شده در بورس و سایر خدمات کارگزاری می پردازد.
متقاضی: منظور متقاضی دریافت مجوز کارگزاری است.
بازارگردانی: فعالیتی است که با هدف کاهش دامنة نوسـانات قیمـت اوراق بهـادار و تـأمیننقدشوندگی آن با مجوز "سازمان" توسط "کارگزار" انجام می شود.
حساب تضمین بورس: حساب ویژه ای است که به منظور ایفای تعهدات "کارگزاران،" ناشی از فعالیت کارگزاری با هدف حمایت از سرمایه گذاران، افتتاح می شود.
شعبه: واحدی از کارگزاری است که از آن محل به ارائة خدمات به سرمایه گذاران می پردازد، و در شهری واقع شـده اسـت کـه " سـازمان" در آن شـهر تـالار دارد. تالارهـای اختصاصـی"کارگزار" نیز شعبه تلقی می شود.
نمایندگی: واحدی از کارگزاری است که از آن محـل بـه ارائـة خـدمات بـه سـرمایه گـذارانمی پردازد، و در شهری واقع شده اسـت کـه "سـازمان " در آن شـهر تـالار نـدارد. تالارهـایاختصاصی "کارگزار" که در آنها معامله انجام نمی شود، و سفارش هـای دریـافتی از آن شـهربرای "شعبه" ارسال می شود، نیز "نمایندگی" تلقی می شود.
حق عضویت: مبلغی است که بابت فعالیت کارگزاران در بورس بـه عنـوان عضـو "سـازمان " دریافت می شود. میزان حق عضویت در ابتدای هر سال توسط هیئت مدیره "سازمان" تعیـینمی گردد.
هزینة استفاده از تسهیلات و خدمات: کارمزدی اسـت کـه توسـط "کـارگزاران " و در ازای دریافت خدمات و تسهیلات از "سازمان" برای انجـام معـاملات اوراق بهـادار بـه "سـازمان " پرداخت میشود.