بخش اول: تعاریف
مادۀ 1- اصطلاحات و واژه‌های تعریف‌شده در مادۀ یک قانون بازار اوراق بهادار و اساسنامة بورس با همان تعاریف در این دستورالعمل به‌کار رفته‌اند. سایر اصطلاحات به شرح زیر تعریف می‌شوند:
1.پذیرش: تطبیق وضعیت اوراق بهادار و ناشر آن با شرایط مندرج در این دستورالعمل جهت فراهم شدن امکان معاملۀ این اوراق در بورس،
2.متقاضی: شخص حقوقی است که تقاضای پذیرش را به بورس ارائه می‌کند،
3.فهرست نرخ‌های بورس: سندی رسمی است که به منظور مشخص نمودن اوراق بهادار قابل معامله، معاملات انجام شدۀ اوراق بهادار و قیمت آنها به تفکیک بازارهای اول و دوم، توسط بورس تنظیم و به اطلاع عموم می‌رسد،
4.تعلیق پذیرش: توقف موقت معاملات اوراق بهادار درج شده در فهرست نرخ‌های بورس ناشی از نقض مفاد این دستورالعمل،
5.لغو پذیرش: حذف قطعی اوراق بهادار پذیرفته شده از فهرست نرخ‌های بورس،
6.هیئت پذیرش: هیئتی است که به شرح مادۀ 2 این دستورالعمل تشکیل می‌گردد،
7.مشاور پذیرش: شخصی است که به عنوان رابط اصلی متقاضی و بورس، تمام یا بخشی از وظایف متقاضی در فرآیند پذیرش را به نمایندگی از طرف وی انجام می‌دهد.
8.امیدنامه: مجموعۀ اطلاعاتی است که بورس ملزم است در زمان درج نام اوراق بهادار در فهرست نرخ‌های بورس، جهت اطلاع عموم در سایت رسمی خود منتشر نماید. فرم نمونۀ این گزارش به تصویب هیئت مدیرۀ بورس می‌رسد.