ماده 3 - مالکین اراضی بایری که مشمول قوانین اصلاحات ارضی نمی‌باشند موظفند حداکثر ظرف 5 سال از تاریخ تصویب این قانون برای آبادانی‌و عمران آن اراضی شخصاً یا به هر نحو که مقتضی بدانند اقدام نمایند، پس از انقضای مدت آن قسمت از اراضی که بایر مانده است بلاعوض به ملکیت‌دولت در می‌آید تا جهت انجام طرحهای عمرانی مورد استفاده قرار گیرد. تشخیص وزارت کشاورزی در مورد عمران و آبادی اراضی مشمول این ماده‌طبق آیین‌نامه‌ای که به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید قطعی است.
تبصره - اراضی بایری که در تاریخ تصویر این قانون در محدوده شهرها قرار دارند مشمول مقررات این ماده نخواهند بود.