اگر موضوع اِقرار در محكمه مقید بقید یا وصفی باشد مُقرله نمیتواند آنرا تجزیه كرده از قسمتی از آنكه بنفع او است بر ضرر مقر استفاده نماید و از جزء دیگر آن صرف نظر كند.