(اصلاحی 19ˏ08ˏ1381)- نفقه عبارت است از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسكن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض.
مادۀ 1108 - هر گاه زن بدون مانع مشروع از ادای وظائف زوجیت امتناع كند مستحق نفقه نخواهد بود.
مادۀ 1109 - نفقه مُطَلَّقه رِجعیه در زمان عدّه بر عهده شوهر است مگر اینكه طلاق در حال نشوز واقع شده باشد، لیكن اگر عدّه از جهت فسخ نكاح یا طلاق بائن باشد زن حق نفقه ندارد مگر در صورت حمل از شوهر خود كه در اینصورت تا زمان وضع حمل حقّ نفقه خواهد داشت.