فقط وقف مالی جائز است كه با بقای عین بتوان از آن منتفع شد اعم از اینكه منقول باشد یا غیرمنقول مشاع باشد یا مفروز....
اگر واقف عین موقوفه را بتصرف وقف ندهد وقف محقق نمیشود و هر وقت بقبض داد وقف تحقق پیدا میكند....
در قبض فوریت شرط نیست بلكه مادامیكه واقف رجوع از وقف نكرده است هر وقت قبض بدهد وقف تمام میشود....
وقف بعد از وقوع آن بنحو صحّت و حُصول قبض لازم است و واقف نمیتواند از آن رجوع كند یا در آن تغییری بدهد یا از موقوفعلیهم كسی را خارج كند یا كسی را داخل در موقوفعلیهم نماید یا با آنها شریك كند یا اگر در ...
در صورتیكه موقوفعلیهم محصور باشند خود آنها قبض میكنند و قبض طبقه اولی كافی است و اگر موقوفعلیهم غیرمحصور یا وقف بر مَصالح عامه باشد متولّی وقف و الّا حاكم قبض میكند....
ولی و وصی محجورین از جانب آنها موقوفه را قبض میكنند و اگر خود واقف تولیت را برای خود قرار داده باشد قبض خود او كفایت میكند....
مالی را كه منافع آن موقتاً متعلق بدیگری است میتوان وقف نمود و همچنین وقف ملكی كه در آن حق ارتفاق موجود است جائز است بدون اینكه بحق مزبور خللی وارد آید....
صحّت وقفی كه بعلت اِضرار دُیان واقف واقع شده باشد منوط باجازه دُیان است....
وقف بر مقاصد غیرمشروع باطل است....
مالی كه قبض و اقباض آن ممكن نیست وقف آن باطل است لیكن اگر واقف تنها قادر بر اخذ و اقباض آن نباشد و موقوفعلیه قادر باخذ آن باشد صحیح است....