هیچكس نمیتواند دختر برادر زن و یا دختر خواهر زن خود را بگیرد مگر با اجازه زن خود....
هر كس زن شوهردار را با علم بوجود عُلقه زوجیت و حرمت نكاح و یا زنی را كه در عدّه طلاق و یا در عدّه وفات است با علم بعدّه و حرمت نكاح برای خود عقد كند عقد باطل و آن زن مطلقاً بر آن شخص حرام مؤبد می شود....
حكم مذكور در ماده فوق در موردی نیز جاری است كه عقد از روی جهل بتمام یا یكی از امور مذكوره فوق بوده و نزدیكی هم واقع شده باشد. در صورت جهل و عدم وقوع نزدیكی عقد باطل ولی حرمت ابدی حاصل نمیشود....
تفریقی كه با لِعان حاصل می شود موجب حرمت ابدی است....
عقد در حال احرام باطل است و با علم به حرمت موجب حرمت ابدی است....
زنای با زن شوهردار یا زنی كه در عدّه رِجعیه است موجب حرمت ابدی است....
نزدیكی بشُبهه و زنا اگر سابق بر نكاح باشد از حیث مانعیت نكاح در حكم نزدیكی با نكاح صحیح است ولی مُبطِل نكاح سابق نیست....
اگر كسی با پسری عمل شَنیع كند نمیتواند مادر یا خواهر یا دختر او را تزویج كند....
زنی كه سه مرتبه متوالی زوجه یكنفر بوده و مُطَلّقه شده بر آن مرد حرام میشود مگر اینكه بعقد دائم به زوجیت مرد دیگری درآمده و پس از وقوع نزدیكی با او بواسطه طلاق یا فسخ یا فوت فراق حاصل شده باشد....
زن هر شخصی كه به نه طلاق كه شش تای آن عِدّی است مُطَلّقه شده باشد بر آن شخص حرام مُؤبَّد می شود....