كسیكه ضامن دَرَك مَبیع است در صورت فسخ بیع بسبب اِقاله یا خیار، از ضَمان بری میشود. مبحث سوم در اثر ضمان بین ضامن و مضمون عنه...
ضامن حق رجوع بمضمون عنه ندارد مگر بعد از اداء دین ولی میتواند در صورتیكه مضمونعنه ملتزم شده باشد كه در مدت معینی برائت او را تحصیل نماید و مدت مزبور هم منقضی شده باشد رجوع كند....
اگر ضامن با رضایت مضمونله حواله كند بكسی كه دین را بدهد و آنشخص قبول نماید مثل آنست كه دین را ادا كرده است و حق رجوع بمضمونعنه دارد و همچنین است حواله مضمونله بعهده ضامن....
اگر ضامن دین را تأدیه كند و مضمون عنه آن را ثانیاً بپردازد ضامن حق رجوع بمضمونله نخواهد داشت و باید بمضمونعنه مراجعه كند و مضمونعنه میتواند از مضمونله آنچه را كه گرفته است مسترد دارد....
هر گاه مضمونله فوت شود و ضامن وارث او باشد حق رجوع بمضمونعنه دارد....
اگر ضامن بمضمونله كمتر از دین داده باشد زیاده بر آنچه داده نمیتواند از مدیون مطالبه كند اگر چه دین را صُلح بكمتر كرده باشد....
اگر ضامن زیادتر از دین بداین بدهد حق رجوع بزیاده ندارد مگر در صورتیكه باذن مضمونعنه داده باشد....
هر گاه دین مدت داشته و ضامن قبل از موعد آنرا بدهد مادام كه دین حالّ نشده است نمیتواند از مدیون مطالبه كند....
در صورتیكه دین حالّ باشد هر وقت ضامن اَدا كند میتواند رجوع بمضمونعنه نماید هر چند ضَمان مدت داشته و موعد آن نرسیده باشد مگر آنكه مضمونعنه اِذن بضَمان مؤجّل داده باشد....
هر گاه مضمونعنه دین را ادا كند ضامن بری میشود هر چند ضامن بمضمونعنه اِذن در اَدا نداده باشد....